نظریه پردازی دکتر رضایی در انتخابات

دیشب مناظره دکتر رضایی و حاج آقای کروبی بود . برای اولین بار حس کردم صحنه انتخابات توسط یک انسان با سواد و با وقار و دغدغمند ملک و ملت به عرصه نظریه پردازی  انقلاب اقتصادی ، دولت ائتلافی و تقدم عدالت سیاسی تبدیل شد و رضایی که دیروز در ژست یک ژنرال موفق بود و امروز در لباس یک اقتصاد دان و سیاستمدار مجرب ظاهر شده است ادبیات انتخاباتی را دارد متحول می کند . من به عنوان یک ایرانی مسلمان و یک محقق برخودم بالیدم و آرزو کردم که روزی انتخابات از عوام زدگی و سیاسی بازی که تبدیل به تکلیف می شود خارج شود .همزمان دیشب فیلم جومونک پخش شد در پایانش با بچه ها گفتگو می کردم . و گفتم مشکل رئیس جمهور فعلی این است که سیاست نخوانده است و تصور می کند بدون رعایت قواعد بازی می تواند مملکت داری کند. فعلا با یک مشت شعار و پرکاری زیاد و البته صادقانه خدمت رسانی به محرومان و روستائیان را مساوی با مملکت داری تصور کرده است و چاشنی آن را هم به ترویج شعارهایی که با غرور ملی همراه است مثل نابودی اسرائیل و ماجرای هسته ای همراه ساخته است او مهندس عمران است و ذهن مکانیکی داردو تصور می کند با ترسیم یک فرمول مکانیکی می تواند واقعیت های جامعه را نادیده بگیرد . او تصور می کند از شخصیت هایی بزرگی مثل هاشمی رفسنجانی ، جوادی آملی و سایر مراجع تقلید و افرادی مثل لاریجانی ، حداد، ناطق نوری ، روحانی و... می تواند عبور کند در حالی که هرکدام از آنها وزنه سنگین تر از او هستند . او حتی از مالک یونتابال یاد نگرفت که قواعد بازی جامعه را نمی شود بهم زد مگر اینکه ابتدا شرایط را فراهم آورد دیشب در افسانه جومونگ مرد قدرتمندیعنی صدر اعظم  با سه شرط امپراطور را به قدرت برگرداند و تسو و مادر و زنش را روانه زندان کرد . او نمی داند تئوری بازی ها در عرصه قدرت وجود دارد و دیندار و بی دین با آن مواجه هستند . او در پارادوکس گیر کرده است . چهار سال پیش با نام ارزش ها و چسبیدن به مراجع و دین و محرومان سرکار آمد اما در بازی قدرت جانب مشائی را گرفت ومراجع تقلید مشروعیت ساز را رها کرد . ایشان تصور می کرد مانند جومونگ است که در ۸۱ قسمت همه تماشاگران او را خوب ببینند و بر مبنای ایده سناریونویس و کارگردان تسو زشت دیده شود و جومونگ زیبا جلوه کند و هیچکس وارد این حریم نشود که جومونگ نسبت به تسو زشتتر ، بی تدبیرتر ، خون آشام تر ، بچه تر ، بی وفاتر و احساساتی تر است اما قواعد بازی بالاخره شوخی بردار نیست جومونگ باخیانت برده ها را بازیچه قدرآرمانی خود کرد. تسو خلع شد و به زندان رفت و جومونگ یا باید دامول را حفظ کند و یا جانب امپراطور را رها کند قدرت قاعده دارد و بس !! ممکن است خواننده این سطور بگوید وظیفه ما تحقق ارزشها و رعایت تکلیف است که عرض می کنم ارزش و تکلیف دینی هرگز یوتوپیایی نیست واقعیت های زندگی مماس با ارزشهاو تکالیف است .نهایت آنکه گر نمی پسندی تغییر ده قضا را !! اما بی اعتنایی به آن نمی شود . واقعیت آن است که موضوع سیاست قدرت است و قدرت ابزار و مکانیزم ها و روش ها و مسانل و مبانی و مبادی دارد و آموختنی است و هرگز با ساختمان سازی و جدول کشی خیابان قابل مقایسه نیست !! البته شرایط جامعه ممکن است فردی را برای مدت مدیدی در این قالب بپذیرد اما...!!!